Ίσως δεν το νιώθετε να κινείται τόσο ζωηρά όσο τον προηγούμενο καιρό, επειδή το αμνιακό υγρό στο οποίο βρίσκεται προστατευμένο έχει μειωθεί, όπως και ο διαθέσιμος χώρος του. Ωστόσο, αν και πιο ήσυχο θα πρέπει να γίνεται αντιληπτό όλη την ημέρα, με εξαίρεση τα διαστήματα που κοιμάται

Στις περισσότερες περιπτώσεις ο τοκετός ενεργοποιείται μόνος του μέχρι τις 42 εβδομάδες. Επειδή όμως έχει παρατηρηθεί ότι μετά τις 41 εβδομάδες αυξάνονται τα ποσοστά των επιπλοκών, είναι δυνατόν αν φτάσετε σε παράταση ο γιατρός σας να σας προτείνει πρόκληση τοκετού.

Υπάρχουν πολλοί ιατρικοί λόγοι για την πρόκληση τοκετού:

• Υπέρταση της κύησης
• Πρόωρη ρήξη υμένων
• Χοριοαμνιονίτιδα
• Ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης
• Παράταση της κύησης
• Σακχαρώδης Διαβήτης της μητέρας κ.α.

Η πρόκληση του τοκετού έχει το νόημα της επίσπευσης της φυσιολογικής διαδικασίας, όταν η συνέχιση της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές στη μητέρα και το έμβρυο.

Όταν ο τράχηλος δεν είναι έτοιμος για τοκετό η πρόκληση τοκετού ξεκινάει με την ωρίμανση του τραχήλου με τη χρήση προσταγλανδινών, ουσιών που εκκρίνονται και φυσιολογικά από τον οργανισμό της εγκύου, στη διάρκεια του τοκετού. Οι προσταγλανδίνες χορηγούνται με τη μορφή του κολπικού δισκίου.

Πολύ συχνά το τεχνητό σπάσιμο των νερών ( τεχνητή ρήξη θυλακίου) είναι ικανό να ενεργοποιήσει τις ωδίνες του τοκετού.

Αν η τεχνική αυτή δεν αποδώσει μπορεί να χορηγηθεί οκυτοκύνη, η ορμόνη που εκκρίνεται φυσιολογικά κατά τη διάρκεια του τοκετού και προκαλεί συσπάσεις της μήτρας. Υπάρχουν αρκετά πρωτόκολλα χορήγησης της οκυτοκίνης προκειμένου να ελαχιστοποιούνται οι επιπλοκές και να επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Η όλη διαδικασία θα πρέπει να ελέγχεται με καρδιοτοκογράφημα βάσει του οποίου τροποποιείται και η δόση.

Παρά την πρόοδο στα μέσα παρακολούθησης και την μεγάλη αποτελεσματικότητα των φαρμάκων αυτών, η συχνότερη επιπλοκή της πρόκλησης τοκετού παραμένει η καισαρική τομή.