ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Φυσιολογικός Τοκετός

Όσο πλησιάζει η εγκυμοσύνη προς το τέλος, τα συναισθήματα σας γίνονται ακόμα πιο έντονα και είναι λογικό να αισθάνεστε αγωνία για το τι θα βιώσετε κατά τη διάρκεια του τοκετού, πόσο θα πονέσετε, πόσο θα διαρκέσει, τι είναι η επισκληρίδιος αναισθησία και πολλά ακόμα ερωτήματα.

Πως θα καταλάβω ότι ξεκινάει ο τοκετός;

Ο τοκετός ξεκινάει με την έναρξη των συσπάσεων ή ωδίνων, που γίνονται τακτικές και προοδευτικά πιο έντονες και συχνότερες. Αυτές θα οδηγήσουν σε μεταβολές στον τράχηλο, στη σύσταση του, τη θέση του, το μήκος του, με τελικό αποτελέσμα την πλήρη εξάλειψη και διαστολή του.

Ο πόνος που θα νιώθετε σε κάθε σύσπαση θα συνοδεύεται από «σφίξιμο» της κοιλιάς, μερικές φορές και πόνο στη μέση.

Οι αλλαγές στον τράχηλο στην αρχή είναι αργές και μπορεί η φάση αυτή να ξεπεράσει τις 8 ώρες, εφόσον δε χρησιμοποιούνται φάρμακα που επιταχύνουν τη διαδικασία του τοκετού.

Έτσι, είναι καλό, κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής να ξεκουράζεστε σε ήσυχο περιβάλλον, ώστε να διατηρήσετε τις δυνάμεις σας για τη συνέχεια του τοκετού. Μετά από ένα σημείο, συνήθως όταν η διαστολή του τραχήλου έχει φτάσει τα 3-4 εκατοστά, η εξέλιξη είναι πιο γρήγορη.

Το στάδιο αυτό ονομάζεται πρώτο στάδιο του τοκετού.

Τι συμβαίνει στα επόμενα στάδια;

Οι επόμενες συσπάσεις, οι εξωθητικές, αρχίζουν όταν η διαστολή του τραχήλου είναι περίπου 10 εκατοστά και έχουν σα σκοπό την εξώθηση του εμβρύου και τον τοκετό του, είναι πιο έντονες και μεγαλύτερης διάρκειας. Το στάδιο αυτό ονομάζεται δεύτερο στάδιο του τοκετού, τελειώνει με τη γέννηση του νεογνού και διαρκεί από μια ως τρεις ώρες, ανάλογα με το αν είναι πρώτο παιδί ή η γυναίκα έχει ξαναγεννήσει και με το αν έχει γίνει επισκληρίδιος αναισθησία.

Τέλος, ακολουθεί το 3ο στάδιο, ή στάδιο της υστεροτοκίας, όπου οι συσπάσεις της μήτρας μειώνονται σε ένταση και διάρκεια, αλλά υπάρχουν ακόμα και έχουν σα σκοπό, αφενός να αποκολλήσουν τον πλακούντα, ο οποίος τελικά βγαίνει από τον κόλπο, όπως και το νεογνό, από την άλλη τον έλεγχο της αιμορραγίας με σύσπαση. Το στάδιο αυτό συνοδεύεται από ελάχιστο πόνο.

Τι είναι η επισκληρίδιος αναισθησία;

Η επισκληρίδιος αναλγησία είναι μέθοδος εκλογής για την αντιμετώπιση του πόνου στον τοκετό. Ένας πολύ λεπτός καθετήρας τοποθετείται ανάμεσα στους δύο σπονδύλους χαμηλά στη μέση σε ένα χώρο που ονομάζεται επισκληρίδιος χώρος, δηλαδή, χώρος πάνω από τη σκληρά μήνιγγα.

Το είδος και η δόση του τοπικού αναισθητικού που χορηγείται εξαρτάται τόσο από το γιατρό όσο και από το ιστορικό και την εικόνα της εγκύου, ωστόσο επειδή δεν εισέρχεται στη γενική κυκλοφορία του αίματος δεν προκαλεί καταστολή στο έμβρυο. Είναι δυνατό να παρατείνει λίγο τη διάρκεια του τοκετού, αν και, δεν είναι σπάνιο να προκαλέσει χαλάρωση στην πύελο της εγκύου και να διευκολύνει την πρόοδο της διαστολής.

Οι επιπλοκές της είναι σπάνιες και όχι ιδιαίτερα σοβαρές, όπως μια παροδική υπόταση που συνήθως ελέγχεται γρήγορα ή έγχυση φαρμάκου κάτω από τη σκληρά μήνιγγα που συνήθως αντιμετωπίζεται με καλή ενυδάτωση και απλά παυσίπονα. Προϋπόθεση για τη χρήση επισκληριδίου αναισθησίας αποτελεί η καλή λειτουργία του πηκτικού μηχανισμού.

Τι είναι η πρόκληση τοκετού;

Στις περισσότερες περιπτώσεις ο τοκετός ενεργοποιείται μόνος του μέχρι τις 42 εβδομάδες. Επειδή όμως έχει παρατηρηθεί ότι μετά τις 41 εβδομάδες αυξάνονται τα ποσοστά των επιπλοκών, είναι δυνατόν αν φτάσετε σε παράταση ο γιατρός σας να σας προτείνει πρόκληση τοκετού.

Η πρόκληση του τοκετού έχει το νόημα της επίσπευσης της φυσιολογικής διαδικασίας, όταν η συνέχιση της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές στη μητέρα και το έμβρυο.

Ποιες είναι οι ενδείξεις της πρόκλησης τοκετού;

Υπάρχουν πολλοί ιατρικοί λόγοι για την πρόκληση τοκετού:

 

  • Υπέρταση της κύησης
  • Πρόωρη ρήξη υμένων
  • Χοριοαμνιονίτιδα
  • Ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης
  • Παράταση της κύησης
  • Σακχαρώδης Διαβήτης της μητέρας κ.α.

Πως γίνεται η πρόκληση τοκετού;

Όταν ο τράχηλος δεν είναι έτοιμος για τοκετό η πρόκληση τοκετού ξεκινάει με την ωρίμανση του τραχήλου με τη χρήση προσταγλανδινών, ουσιών που εκκρίνονται και φυσιολογικά από τον οργανισμό της εγκύου, στη διάρκεια του τοκετού. Οι προσταγλανδίνες χορηγούνται με τη μορφή του κολπικού δισκίου.

Πολύ συχνά το τεχνητό σπάσιμο των νερών ( τεχνητή ρήξη θυλακίου) είναι ικανό να ενεργοποιήσει τις ωδίνες του τοκετού.

Αν η τεχνική αυτή δεν αποδώσει μπορεί να χορηγηθεί οκυτοκύνη, η ορμόνη που εκκρίνεται φυσιολογικά κατά τη διάρκεια του τοκετού και προκαλεί συσπάσεις της μήτρας. Υπάρχουν αρκετά πρωτόκολλα χορήγησης της οκυτοκίνης προκειμένου να ελαχιστοποιούνται οι επιπλοκές και να επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Η όλη διαδικασία θα πρέπει να ελέγχεται με καρδιοτοκογράφημα βάσει του οποίου τροποποιείται και η δόση.

NEWSLETTER